Aanstaande maandag is het Blue Monday. De meest depressieve dag van het jaar. Terwijl ik overal tips en inspiratie blogs zie opkomen over deze beladen maandag, moest ik denken aan iets wat ik heb meegemaakt tijdens mijn reis in Kameroen. Het is een klein verhaaltje dat uiteindelijk ook in mijn boek “Can I come over?” gepubliceerd zal worden.

Vanavond vieren wij oud en nieuw op het dak met champagne, vis en eieren. Een iets andere delicatesse dan oliebollen, champagne en kniepertjes. De klokwijzers schuiven langzaam richting twaalf uur. Het is warm buiten, perfect terrasweer, maar er is niemand op straat. Met tien locals sta ik op een balkom en tellen we de laatste seconden af.

10,9,8…..

3,2,1!!! 

Happy New Year!!! schreeuwen we in koor. Ploppp! Een kurk schiet de lucht in en ik geniet van de frisse drank in mijn mondEn ineens wordt de politieke situatie van Kameroen helder voor mijn netvlies weergegeven. Het is doodstil op straat. Er is één mini vuurpijltje in de verte te zien, maar daar houdt het ook mee op. Geen rotjes, duizendklappers of strijkbommen. Alles wat kan exploderen is verboden. We horen ook geen muziek of feestende mensen. Het voelt onwerkelijk….bizar.

Patrick, één van mijn vrienden uit Kameroen vraagt opeens wat me dit jaar gelukkig zal gaan maken. De vraag overvalt me. 

Eum… I don’t know” stamel ik. “I want to answer my worldtrip, but it’s not the journey itself what makes me happy.“

Ik denk even na en antwoord: “I can’t stop traveling because I learn so much from the people where I stay over. We have such a comfortable life in the Netherlands. And still, everyone complains a lot.” Even later lees ik het nieuws op mijn mobiel af. Sporten en afvallen staat als goede voornemen weer op nummer één.

Als ik de vraag terug stel aan Patrick antwoord hij:

“when the current president leaves this government, we as a family will return to Cameroon. But it’s impossible to live here now, because this country is so corrupt. I want to improve and invest in Cameroon with the knowledge I learned from living and working abroad.

Even when quality of living is still not the same as Europe. Cameroon will always be our home.“ 

Het raakt me. Wij hebben de mogelijkheid om alles op te bouwen wat we maar willen. Laten we blij zijn dat we werk hebben én überhaupt kunnen sporten. Mijn goede voornemen is om niet meer te klagen over Nederland. We hebben het een prachtig in ons kikkerlandje. Dus mijn vraag aan jou; wat ga jij met je goede voornemens doen?

Wil jij als eerste updates over mijn boek ontvangen? Schrijf je dan nu in voor mijn nieuwsbrief!