Ik word wakker en sla mijn dekbed van me af. “Goodmorning”, zeg ik tegen Prescilla. “How did you sleep?” Mijn nieuwe collega stapt uit bed. “Ready for a new day in paradise, reageert ze met een glimlach”. Ik ben geëindigd in North Stradbroke Island en dat was me wel een bijzondere ervaring. Na mijn verblijf in Byron Bay zat ik voor het eerst even zonder werk. Er stonden geen nieuwe filmklussen op de planning en eerlijk gezegd was ik het intensieve reizen ook even beu. Elke dag nieuwe plekken ontdekken is tof, maar elke nacht in een ander bed slapen breekt je echt op. Ik wilde wel eens weten hoe het is om een ‘vaste baan’ te hebben.

Teveel reizen, kan dat?

Mijn behoefte naar een vaste plek groeide met de dag, dus ik plaatste een advertentie op gumtree; “traveler looking for work”. Een dag later werd ik gebeld door de manager van een club waar je kunt bowlen. “Are you interested in working on Straddie Island?” vroeg een vriendelijke stem. Ik had nog nooit van dit eiland gehoord en moest eerst Google raadplegen. Drie dagen later stapte ik aan boord van de ferry, genietend van een roodgloeiende zonsondergang.

Prescilla en ik wandelen naar de bowlsclub, klaar om te helpen achter de bar en in de keuken. De eerste week leerde ik veel; niet alleen allerlei soorten drankjes, maar vooral de Australische slang taal; een Guinnes heet hier een Black, een Asahi Dry biertje is een Silver Bullet en ik tap Goldies aan één stuk door. Het is net Achterhoeks voor gevorderden.

Barwerk? Maar je bent toch een filmmaker?

Vanuit Nederland krijg ik te horen: “zit je serieus barwerk te doen, maar je bent een filmmaker!” Een vraag die ik ook maar niet uit mijn hoofd krijg en toch vind ik er mijn draai en kom ik tot rust. Ik draai vaste diensten, slaap in hetzelfde bed en geniet elke dag van het strand.

De laatste tijd worstel ik met het (eenzame) freelance bestaan. Alsmaar zoeken naar opdrachten, constant je social media updaten en de onzekerheid over je inkomen. Op dit eiland kan ik even van de wereld verdwijnen en verrassend genoeg verdiend het goed geld.

Sad Man Island, een eiland vol singles

Ik maak kennis met de vaste gasten aan de bar; Singepore Steve, Swiss Pete en Skinny. Het doet me denken aan mijn geboorteplaats Aalten en aan de stamkroeg “Vultink” waar jarenlang dezelfde gezichten verschijnen. Door het hoge percentage single mannen heeft deze plek de bijnaam ‘Sad Man Island’; Men verhuisd niet snel want je raakt snel gewend aan de rust en het simpele bestaan.

En toch vraag ik me af:

wat voor een dromen hebben de locals hier? Wat willen ze bereiken in hun levens? Hoe vinden de single mannen dan toch een leuke vrouw?

Zoals jullie inmiddels weten schrijf ik een boek over alle bijzondere ‘thuis verhalen’ die ik onderweg tegenkom. Mijn tijd in North Stradbroke Island is zeker een hoofdstuk waard. Het eilandleven is bijzonder…

Wil je op de hoogte blijven, schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief. 

Lees ook mijn laatste blog over mijn verblijf in Byron Bay.