Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!
Bon Camino!

Zondag 28 augustus. Over vijf weken is mijn uitdaging in zicht. Het bewandelen van de Camino naar Santiago de Compostela. Als filmmaker wandel ik met een groep blinden en slechtzienden mee. Samen met mijn collega Geesje, interviewen we de wandelaar over hun belevenissen. We starten niet in Frankrijk zoals de meeste pelgrims, maar in Ponferrada. Het bewandelen van de Camino kost voor een slechtziende veel meer energie, gezien alle andere zintuigen staan maximaal open staan. Wij zullen ongeveer zes tot zeven uur per dag wandelen. Ik bereid me goed voor. Niet alleen oefen ik met een zogeheten ‘koker bril’, waarin ik net zo weinig zie als de slechtzienden, maar ook fysiek ga ik aan de slag.

Blaren tijdens Camino

Als filmmaker sjouw ik met kilo’s apparatuur en wandel voor- achter- en zijwaarts om juist dat éne shot te creëren. Opzich wel handig dat je hielen en schenen wat getraind zijn. Een maand van te voren kocht ik stevige wandelschoenen. De eerste dagen waren verschrikkelijk. De vellen hingen aan mijn hakken. Ik oefende in de Ardennen omdat hier de hellingen en afdalingen vergelijkbaar zijn met Spanje. Iedereen die van plan is om de Camino te bewandelen raad ik aan om te oefenen in Limburg.

Gesnurk in de herbergen

De bus zette ons af bij de herberg in Ponferrrada waar de groep direct werd uitgedaagd. Slapen in stapelbedden en backpacks die opnieuw structureel moesten worden ingepakt. Spullen die kwijtraken zijn namelijk lastig te vinden als je weinig ziet. Na een nacht vol snurkgeluiden en de nodige croissantjes, vertrekken de wandelaars met hun buddy’s. De een loopt met een stok, de ander met een lint.

Uitgeput doorgaan

We filmen de praktische kant van het wandelen en interviewen iedereen over hun ervaringen. De dagen vliegen voorbij en ook wij raken steeds meer uitgeput, doordat onze oren en ogen steeds gespitst zijn op mooie momenten. De laatste dagen experimenteren we met andere filmtechnieken. Tijdens onze ‘drone’ dag lukt het ons om maar één keer een crashlanding te maken en met mijn Go Pro hang ik uit een jeep die te dicht langs te afgrond rijdt. Een medepassagier stapte zelfs met doodsangsten uit. Tja, je moet wat over hebben voor spectaculaire shots.

Santiago de Compostela

Momenteel verblijf ik in Santiago, waar ik het nodige materiaal alvast doorneem. Volgende week ontmoeten we de groep voor de laatste kilometer naar de kathedraal. Geesje en ik kijken ernaar uit om een totaal nieuwe energie bij de groep aan te treffen.